Δέκα χιλιάδες κυνηγοί

Δέκα χιλιάδες κυνηγοί

το νου μου κυνηγούνε,

μα εγώ τον έχω επάνω σου

και δεν θα τόνε βρούνε...

Κ.Β.

Διαβάστε περισσότερα »

Ο έρωτάς σου μ' επλήγιανε

Ο έρωτάς σου μ' επλήγιανε

και θα με κουζουλάνει

και δεύτερη καρδιά να βρώ

πάλι δεν τονε βάνει...

Διαβάστε περισσότερα »

Νομοθετήσεις

Κοσμικές οι θεωρίες
νομικές ετυμηγορίες
δικαστήρια γεμάτα
δικαστές χωρίς γραβάτα.

Αστυνόμοι τριγυρνούν
δήθεν για νομικούς σκοπούς
για παράνομους και κλέφτες
να μη λοξοδρομούν.

Κι αν οι ίδιοι παρανομούν
είναι γιατί το δίκαιο εκπροσωπούν
κι αν βασανίζουν και σκοτώνουν
το δίκαιο πάλι εκπληρώνουν.

Και αν δωροδοκούνται
και αν οικονομούν
έτσι είναι φίλε
το νόμο εκπροσωπούν.

Με το ζόρι ή στην τσίλια
αν ξεφύγεις είσαι τυχερός
μα ο άλλος με το χρήμα
είναι σήμερα ο πιο σωστός...

Συγγραφέας: Πάνος

Διαβάστε περισσότερα »

Το κουτάκι με τα σπίρτα

Πες μου πες μου τι θέλεις τι ζητάς,

πες μου πες μου και μη με τυραννάς

Πες μου πες μου και τι βιολί βαράς

πες μου πες μου τι ψάχνεις τι ζητάς

Το κουτάκι με τα σπίρτα

δεν το βρίσκεις τώρα πια

κι αν τα βρεις θά'ναι καμμένα

άχρηστα για σένα

Κάτσε όμορφα κοντά μου άλλαξε μυαλά

τώρα που περνάς ωραία σκέψου το καλά

γιατί ο χρόνος είναι λίγος μη με χάσεις ξαφνικά

Το κουτάκι με τα σπίρτα

δεν το βρίσκεις τώρα πια

κι αν τα βρεις θά'ναι καμμένα

άχρηστα για σένα

Έλα πες μου πες μου πες μου

αν βαρέθηκες καλέ μου

έλα πες μου πες μου πες μου

να το διαλύσουμε καλέ μου...

Συγγραφέας: Νίκος

Διαβάστε περισσότερα »

Σκοτεινό Πέρασμα

Για δες τι ωραία που είναι η φύση

σκέψου πως θα ήτανε χωρίς ανθρώπους

σαφώς καλύτερη

χωρίς τους ψυχρούς δολοφόνους.

Για σκέψου, δάση γύρο σου πολλά

κι εσύ πεταλούδα

Ω! τι χαρά

ναι, φοβερή ομορφιά.

Να πετάς ελεύθερα

χωρίς φόβο, χωρίς απελπισία

κανείς δεν θα υπάρχει

για να σου κόψει τα φτερά.

Μόνος στον αέρα να πετάς

πού και που σε κανα λουλούδι να σταματάς

να γεύεσαι το νέκταρ το γλυκό

και ύστερα πάλι στον αέρα να τριγυρνάς...

Συγγραφέας: Πάνος

Διαβάστε περισσότερα »

Σε είδα που περπάταγες

Σε είδα που περπάταγες
και ήσουν μες το νάζι,
σου μίλησα μ'αγνόησες
και είπα δεν πειράζει.

Αύριο πάλι θα σε δω
θα σου ξαναμιλήσω,
ξωπίσω σου θ'αμοληθώ
και θα ξανατολμήσω.

Ελπίζω πως κάποια στιγμή
το ναί θα μου ψελίσεις,
το βλέμα και τα χαδια σου
για να μου τα χαρίσεις.

Όχι αν πάλι θα μου πείς
εγώ θα επιμένω,
να κλεισουμε το ραντεβου
μαζί θα περιμένω.

Κι αν νιώσεις πως αισθάνομαι
και δεις πως σ'αγαπάω,
τσ'ώρες που μόνος σκέφτομαι
μαζί σου περπατάω.

Μια ευκαιρία δώσε μου
κι είμαι κοντα σου πάλι,
όλα για σένα βιόλα μου
όλα για σε χαλάλι...

Διαβάστε περισσότερα »

Αγάπη πιο παράξενη

Αγάπη πιο παράξενη
κι έρωτα πιο μεγάλο,

απ τον δικό μας μάτια μου
δεν έχω νοιώσει άλλον...

Διαβάστε περισσότερα »

Όνειρα Απατηλά

Να γυρνούσαμε το χρόνο

τότε που ήμασταν παιδιά

να ξεχούσαμε τον πόνο

που μας τρώει τα σωθικά

Τρέχω τρέχω να προλάβω

μα δε βρίσκω προορισμό

ο αγώνας της ζωής μου

ζόρικος, βάσανο πικρό

Γκρίνια γκρίνια, δεν αντέχω

άλλο πλέων δε μπορώ

η μιζέρια δεν πιστεύω

ότι έχει τελειωμό

Οικογένεια και σπίτι

γυναίκα και παιδιά

ζόρια που τραβάω ζόρια

να μου κλέβουν τη χαρά

Ένα χάδι, ένα γέλιο

είναι πια τόσο ακριβό;

μες' την τόση δυστυχία

ανεβάζουν τον φτωχό

Μα τα χρόνια σαν περάσουν

και ασπρίσουν τα μαλλιά

πάντα μένει η πικρία

απ' τα χρόνια τα παλιά

Κουράστηκα να υποφέρω

την τύχη μου να κυνηγώ

ο χρόνος τρέχει, έρχεται

το αύριο το σκληρό

Μα κι αν πάλι αν γελάσει

η τύχη μου για μια στιγμή

τη μιζέρια να μου πάρει

να μου αλλάξει τη ζωή

Δεν νομίζω, δεν ελπίζω

σε όνειρα απατηλά

χώνεψε το πως η τύχη

άλλο πλέων δε γελά

Τα μανίκια ανασηκώνω

το κεφάλι μου ψηλά

τρέχω συνεχίζω τρέχω

με βήματα πλέων γοργά

Ηλιαχτίδα ανατέλλει

στο σκοτάδι το πηχτό

και δειλά δειλά φωτίζει

ένα πρόσωπο σκυφτό

Άνοιξα τα μάτια κι είδα

στον ορίζοντα ένα φως

ξεπροβάλει μια ελπίδα

νιώθω πάλι τυχερός

Ξάφνου δυνατά χτυπάει

το ρολόι με ξυπνάει

όνειρο ήταν κι αυτό;

Ω ναι, όνειρο απατηλό

Στη ζωή μου αν θα κλάψω

αν πονέσω και σκοντάψω

όμως πάλι θα γελάσω

όντος πάλι θα χαρώ

κι εισιτήριο θ' αγοράσω

στο ταξίδι να χαθώ......

Διαβάστε περισσότερα »

Ξέφρενο παιχνίδι

Ξενυχτώ, Ξενυχτώ

που και που επαναστατώ

τώρα όλα τα ξεχνώ

όλα; όχι δεν μπορώ.

Σαστίζω σαν πουλί μες στο κρύο

τον εαυτό μου βασανίζω

μα δεν μπορώ να το αποφύγω

στο τέλος όλα τα θυμάμαι.

Παίζω σαν μικρό παιδί

χαμογελάω, χαμογέλα κι εσύ

έλα, έλα μαζί

έλα να γνωρίσεις μια σκάρτη ζωή.

Στραπάτσα τρώω συχνά

αλλά δεν ξεχνώ την συμφορά

η αιτία τα στραβά μυαλά

μού'χουν σπάσει την καρδιά.

Σταμάτα να μου καρφώνεις τα χέρια στον τοίχο

σταμάτα δεν ξέρεις το λάθος

είσαι τυφλός πιο πολύ απ' ότι εγώ στην αρχή

ναι είσαι τυφλός δες το κι εσύ.

Συγγραφέας: Πάνος

Διαβάστε περισσότερα »